Wednesday, November 02, 2005
Şehir / Konstantin Kavafis
"Bir başka ülkeye, bir başka denize giderim," dedin,
"bundan daha iyi başka şehir bulunur elbet.
Her çabam kaderin olumsuz bir yargısıyla karşı karşıya;
-bir ceset gibi- gömülü kalbim.
Aklım daha ne kadar kalacak bu çorak ülkede?
Yüzümü nereye çevirsem, nereye baksam,
kara yıkıntılarını görüyorum ömrümün,
boşuna bunca yıl tükettiğim ülkede."
Yeni bir ülke bulamazsın.
Bu şehir arkandan gelecektir. Sen gene aynı sokaklarda
dolaşacaksın. Aynı mahallede kocayacaksın;
aynı evlerde kır düşecek saçlarına.
Dönüp dolaşıp bu şehre geleceksin sonunda. Başka bir şey umma-
Bineceğin gemi yok, çıkacağın yol yok.
Ömrünü nasıl tükettiysen burada, bu köşecikte,
Öyle tükettin demektir bütün yeryüzünde de.
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
2 comments:
Sehirle baslamissin yine.. Sehirde geciyor tabi hayatimiz. Hep bu sehirde..
Bu arada biz:
Yagmur yagdiginda toprak koksa diye umuyoruz.
Sise yuruyoruz dusunurken baska seyleri, farketmeden.
Tepelere cikiyoruz, kucucuk olsun diye sevmedigimiz yerleri.
Ve onu hatirliyoruz, bir yaz baslangici gunesinin gosterdigi haliyle.
gitar calanlarin unutamadigi parcalar vardir isinma parcalari olur genelde o kadar cok calmissindir ki sıkılmıssındır ama genede her eline aldiginda gitari onu calarsin ...
bu siir de benim ısınma(!) parcam fakat her okudugumda daha cok seviyrm ....
Post a Comment